Historie

Hoe het begon

In een eenvoudige arbeiderswoning, gelegen in het verlengde van de Abdijlaan te Egmond-Binnen woonde tot kort voor de oorlog het gezin van tuinderknecht Piet Tervoort.

Om in de tijd dat er op het bollenveld weinig te verdienen viel toch verzekerd te zijn van inkomsten was Egmondse Piet niet alleen tuinder, maar ook huis- en decoratieschilder, rijwielhersteller, ‘heerenkapper’, hulp bij uitvaartdiensten en… strandjutter. Dit laatste vooral was zijn grote passie. Met een omgebouwde legerfiets uit de jaren dertig was hij langs de vloedlijn – weer of geen weer – in zijn element. Bij gunstige wind werd het strand, na een januaristorm, door hem in zuidelijke richting soms wel tot aan de voet van de Noordpier van IJmuiden afgezocht.

Volgeladen werd dan via de beschutting van de duinen weer de terugweg naar Egmond ingeslagen. Zonder het zelf te weten, was hij al fietsend langs het strand, als een der eerste Noord-Hollandse beachbikers, de ware pionier, wiens voorbeeld vele jaren later met de komst van de ‘dikke-banden-fiets’ door velen zou worden gevolgd.

Piet Tervoort is al lang niet meer. Maar zijn achterkleindochter vond op zolder nog enkele foto’s. Mede aan de hand daarvan werd het idee van een strandrace voor mountainbikers vanuit Egmond geboren.

Gouden greep

Dat er op 8 januari van het jaar 2011 voor de twaalfde keer massaal langs het Noordzeestrand kan worden gefietst, danken we mede aan Egmondse Piet, die nooit finishte op de boulevard, maar wel de allereerste was.

De verwachtingen die organisator Le Champion bij de eerste editie van Egmond-Pier-Egmond in 1998 koesterde werden met meer dan duizend deelnemers ruimschoots overtroffen. De pers repte van een gouden greep en de overtuigende winnaar Jan Weevers (1.16.26) zette Egmond met een klap op de wielerkaart.

Met grote namen als Gert Jan Theunisse (winnaar 2002 in 1.08.30), Bart Brentjens en Leontien van Moorsel (winnares in 2001 en 2002) werd deze lijn de volgende edities succesvol doorgetrokken.

Internationale inbreng kwam met name vanuit België met parcoursrecordhouder Andy Capelle (1.02.30 in 2003) en wielerlegende Johan Museeuw.

In 2004 mocht ‘Egmond’ de jeugdige talenten Thijs Al en Suzanne de Goede begroeten als winnaars.

2005 vormde door de afgelasting van de 8e editie een dieptepunt in de geschiedenis van Egmond-Pier-Egmond. Door de zware storm en het te smalle strand zag de organisatie zich in dat jaar genoodzaakt het evenement af te gelasten.

De afgelasting van 2005 zorgde er het in 2006 niet voor dat de massa Egmond-Pier-Egmond was vergeten. Met een record aantal van ruim 2.300 deelnemers was Europa’s grootste ATB strandrace zelfs populairder dan ooit. De strijd om de overwinning ging tussen vedette Erik Dekker en het aanstormende talent Thomas Dekker. Routinier Erik bleef zijn naamgenoot echter voor, waarmee het duo ‘wegspecialisten’ de mountainbikers knap voor bleef. Beste dame was Adrie Visser.

In 2007 verschenen wederom meer deelnemers dan ooit aan de start. Onder de 2.500 deelnemers was Andy Capelle uit België net als in 2003 de sterkste bij de mannen. In de vrouwenrace trok Ariëlle van Meurs aan het langste eind.

In 2008 sloeg Sander Lormans eindelijk toe tijdens de 10e jubileumeditie. Hij was de grote winnaar bij de mannen. In een veld van 3.000 deelnemers won Gabrielle Rovers bij de dames.

In 2009 een recordaantal deelnemers van bijna 3500. Zeer opvallend was dit jaar de grote groei in deelname bij de bedrijven teams. Maar liefst 103 bedrijven gingen van start met 183 teams. Spectaculair was de overwinning bij de mannen. Na een zeer enerverende race was het Sebastian Langeveld die in de laatste kilometer de krachtpatser Nico Berckmans uit België achter zich wist te houden. Bij de dames was het opnieuw Gabrielle Rovers die er met de winst vandoor ging, Ingrid Lubek werd tweede voor Adrie Visser.

In 2010 werd Egmond-Pier-Egmond voor de tweede keer in de historie afgelast. Een enorme domper voor de 3.600 deelnemers die de zaterdagmiddag van start wilden gaan in deze barre winterse weersomstandigheden. Er was een prachtig topveld bij de heren en bij de dames, het beloofde een fantastische strijd te worden tussen de top van Nederland! Zware winterse omstandigheden die bij Egmond horen in januari. De organisatie was er ook klaar voor, met 300 vrijwilligers en medewerkers waren alle voorbereidingen gedaan om de mountainbikes van start te laten gaan op de zaterdagmiddag. Helaas heeft de organisatie toch vrijdagavond moeten beslissen om het evenement af te blazen wegens de barre en extreme weersomstandigheden.

2011 gaat de boeken in als een zware editie. De wind kwam pal uit het zuiden en was windkracht 6, dat betekende dat de heenweg richting Wijk aan Zee een gevecht tegen de wind was. Een recordaantal renners van 3.777 deed op zaterdag 7 januari mee. Strandspecialist Ramses Bekkenk was na 36 kilometer de snelste. Het was voor het eerst dat Bekkenk de strandrace in Egmond aan Zee won. Bij de vrouwen zegevierde Alieke Hoogenboom-Griffioen.

2012 werd op zaterdag 7 januari gereden onder prima omstandigheden: het strand was hard en het was niet zo koud. Al was de wind die uit zee kwam met windkracht 5 noordwest pittig, waardoor de 3.765 een zware terugweg beleefden. Rob van der Niet was de verrassende winnaar, hij won de eindsprint van Sander Lormans. Bij de vrouwen won Lucinda Brand.